De ladder naar boven kraakt. “Pas op de derde tree”, roept ze. Marije tekent al haar boeken op een zolder in Rotterdam-Noord, in een ruimte die net iets te warm is en uitkijkt op een muur die er voor haar precies goed is.
We hebben afgesproken op een donderdagochtend — haar enige publieke werkdag, ingesteld toen ze merkte dat ze anders te lang alleen was.
Wat doe je met een schetsboek dat niet werkt?
Niks. Ik bewaar ze allemaal. Soms ga ik na een jaar terug bladeren en zie ik iets wat ik op dat moment niet zag.
Heb je een lievelingsmateriaal?
Ze laat het vel zien dat ze pas vorig jaar ontdekte. “Het is duur. Maar het is óók eerlijk. Het laat zien dat ik er moeite voor heb gedaan.”
“Een schetsboek is geen werkboek. Het is een afspraak met jezelf om iets niet te weten.”
— Marije Tolman, mei 2026
Werk je ’s avonds anders dan overdag?
Ja, absoluut. Mijn lijnen worden zachter, mijn kleurkeuzes raarder. Soms vind ik iets terug in de ochtend wat ik me niet bewust herinner getekend te hebben. Dat is mijn favoriete soort verrassing.
Wil je meer visueel interview?
Elke twee weken een gesprek met een tekenaar — direct in je inbox.
Ze pakt een boek van een plank. Hier was het echt zoeken. Niemand vroeg me dit boek.
